domingo, 31 de mayo de 2026

Mozart: Discografía de sus Conciertos (I)

 

Concierto para clarinete, La M, K 622 (1791)

1957 RCA           Benny Goodman/OSinfBoston/Charles Münch          12’16+7’13+9’00              5/6

1957 EMI            Bernard Walton/OPhilharmonia/Karajan                    12’42+8’08+9’07              8/6

1960 Decca         Gervase De Peyer/OSinfLondres/Maag                      13’05+7’58+8’35               9,5/7,5

1964 EMI            Jack Brymer/ORoyalPhilharmonic/Beecham             13’41+8’55+8’41              9/7,5

1968 DG              Karl Leister/OFilBerlín/Kubelik                                  12’30+6’56+9’00              8,5/8

1972 EMI            Karl Leister /OFilBerlín/Karajan                                 13’07+7’39+9’08              7,5/8

1974 DG              Alfred Prinz/OFilViena/Böhm                                     13’03+8’06+9’31              9,5/8

1985 Erato          Jacques Lancelot/OCámPaillard/J.F.Paillard               12’21+7’11+8’43               7/7,5

1985 Decca         Antony Pay/AcademyAncientMusic/Hogwood          12’22+7’54+8’57              7/8

1985 ASV            Emma Johnson/EnglishChamber/Leppard                  12’37+7’35+8’23              10/8,5

1986 Hyperion    Thea King/EnglishChamber/Tate                                 13’19+7’47+9’14               9,5/8,5

*1987EuroArts   Peter Schmidl/OFilViena/Bernstein                            12’38+8’18+9’05              10/8

1988 DG              Charles Neidich/OrpheusChamber                               12’27+8’37+8’20              5/9

1989 Philips        Karl Leister/AcademyStMartin/Marriner                    12’04+7’43+8’45              8/9

1989 Naxos         Ernst Ottensamer/ViennaMozartAc/J.Wildner           12’57+7’15+9’20              9/8

1991 RCA           Richard Stoltzman/EnglishChamber                           11’53+9’23+8’08              8,5/9

1994 RCA           Karl-Heinz Steffens/OSinfRBávara/C.Davis              11’50+8’25+8’22              8,5/9

1993 Denon        Paul Meyer/EnglishChamber/David Zinman              12’20+7’12+8’15              8/9,5

1996 Decca         Franklin Cohen/OdeCleveland/Dohnányi                   12’45+7’15+9’13              7,5/8

1997 Accord       Steven Kanoff/EnglishChamber/Steven Kanoff         12’52+7’26+8’53              9/9

2003 BIS              Martin Fröst/AmsterdamSinfonietta/Peter Oundjian  12’12+6’59+8’24              7/10

2013 DG              Alessandro Carbonare/OMozart/Abbado                    11’51+6’34+8’17              7/8,5

2013 Mirare        Romain Guyot/OCámEuropa                                       12’40+7’37+9’11              7/8,5

2014 Signum       Julian Bliss/RoyalNorthernSinfonia/M.Venzago       12’22+5’59+9’01              7/9

*2018 DCHall     Wenzel Fuchs/OFilBerlín/Alan Gilbert                                                                   8/8,5

2021 LSO            Andrew Marriner/OSinfLondres/Jaime Martín          12’19+6’43+8’51               8,5/8,5

2023 Sony           Martin Fröst/OCámSueca/Martin Fröst                       12’31+6’51+8’09              6/9

 

Concierto para fagot, Si b M, K 191 (1774)

1959 DG              Maurice Allard/OLamoureux/Markevitch                  7’02+5’06+4’12 6/7

1959 EMI            Gwydion Brooke/ORoyalPhilharmonic/Beecham      7’22+6’23+4’38 8,5/7,5

1962 Sony           Bernard Garfield/OdeFiladelfia/Ormandy                  7’05+6’06+4’35 8/7,5

1972 EMI            Gunther Piesk/OFilBerlín/Karajan                              7’46+8’27+4’41 7,5/8

1974 DG              Dietmar Zeman/OFilViena/Böhm                                7’05+7’37+4’20 8,5/8

1985 DG              Willard Elliot/OSinfChicago/Abbado                         7’14+6’18+4’33 9/8,5

1988 DG              Frank Morelli/OrpheusChamber                                  7’07+7’17+4’28 8/9

1988 Decca         Danny Bond/AcademyAncientMusic/Hogwood        5’59+5’35+4’03 7/8

1989 Philips        Thunemann/AcademyStMartin/Marriner                    6’54+6’10+4’05 10/9

1989 Naxos         Stepan Turnovsky/ViennaMozartAc/J.Wildner          6’37+6’32+4’11 7,5/8

1994 RCA           Eberhard Marschall/OSinfRBávara/C.Davis                7’06+6’55+3’54 8,5/8

1996 Decca         David McGill/OdeCleveland/Dohnányi                      7’33+6’13+4’29 7/8

2013 DG              Guilhaume Santana/OMozart/Abbado                         6’36+6’00+4’06 8/8,5               

2022 Alpha         Theo Plat/OMozarteumSalzburgo/Howard Griffiths 6’51+5’50+3’59 8,5/9                                            

                       

Concierto para flauta No. 1, Sol M, K 313 (1778)

1972 EMI         Andreas Blau/OFilBerlín/Karajan                     10’18+9’36+8’10          7/8

1974 DG          Karlheinz Zoeller/EnglishChamber/B.Klee        9’15+10’23+7’09         8/7,5

1977 EMI         Michel Debost/OdeParís/Barenboim                 8’31+08’13+7’06          8/8

1986 Claves      Peter-Lukas Graf/EnglishChamber/Leppard       9’48+09’45+7’41       8,5/7,5

1987 Philips     Holliger/AcademyStMartin/Sillito (transcr. oboe)8’18+08’00+7’20         9/9

1988 Decca      Lisa Beznosiuk/AcadAncientMusic/Hogwood   8’21+08’24+7’37          7/8

1989 EMI         Ransom Wilson/OSinfLondres/Leppard            8’30+09’24+6’50          8/8

1989 DG          Susan Palma/OrpheusChamber                         8’45+08’59+7’15         8/9

1997 RCA        James Galway/AcademyStMartin/Marriner       8’53+10’09+7’13       10/9,5

1997 Warner    Emmanuel Pahud/OFilBerlín/Abbado               8’43+08’31+7’14          9/9

199? Privada     Mathieu Dufour/OSinfChiacgo/Barenboim       9’00+09’25+7’05          10/7

2005 Tritó        Jaime Martín/OdeCadaqués/Marriner                8’25+10’42+7’22          9/9

2017 Signum    Juliette Bausor/RoyalNorthernSinfonia/J.Martín 8’22+08’42+7’21         9/9

2022 Claves      Alexis Kossenko/GliAngeliGinebra/S.MacLeod 7’55+08’58+7’16         7/8,5

 

Concierto para flauta No. 2, Do M, K 314 (1778)

1974 DG              Karlheinz Zoeller/EnglishChamber/Bernhard Klee   7’37+6’40+5’07                8/7,5

1986 Claves        Peter-Lukas Graf/EnglishChamber/Leppard                7’24+7’05+6’03                8,5/7,5

1989 EMI            Ransom Wilson/OSinfLondres/Leppard                     6’59+7’18+5’30                9/8

1991 Philips        Irina Grafenauer/AcademyStMartin/Marriner            7’55+6’18+6’04                7/7

1997 RCA           James Galway/AcademyStMartin/Marriner                8’12+6’55+5’44                10/9,5

1997 Warner       Emmanuel Pahud/OFilBerlín/Abbado                         7’29+5’54+5’19                9/9

2005 Tritó           Jaime Martín/OdeCadaqués/Marriner                         7’36+7’38+6’02                9/9

2013 DG              Jacques Zoon/OMozart/Abbado                                  7’10+6’26+5’10                9/8,5

2022 Claves        Alexis Kossenko/GliAngeliGinebra/Stephan McLeod 6’50+7’15+5’24             7/8,5

 

Andante flauta y orquesta, Do M, K 315 (1778)

1977 EMI         Michel Debost/OdeParís/Barenboim                  5’57     9/8

1986 Claves      Peter-Lukas Graf/EnglishChamber/Leppard       6’18     8,5/7,5

1988 Decca      Lisa Beznosiuk/AcadAncientMusic/Hogwood   5’33     7/8

1989 EMI         Ransom Wilson/OSinfLondres/Leppard            6’38     9/8

2022 Claves      Alexis Kossenko/GliAngeliGinebra/S.MacLeod 6’18    7/8,5

 

Concierto para oboe, Do M, K 314 (1777)

1962 Sony           John Delancie/OdeFiladelfia/Ormandy                       8’00+8’07+6’21                7,5/7,5

1965 DG              Heinz Holliger/OCámaraMúnich/Hans Stadlmair      7’43+7’29+5’47                8,5/7

1972 EMI            Lothar Koch/OFilBerlín/Karajan                                 7’27+7’24+5’30                7/8

1975 DG              Gerhard Turetschek/OFilViena/Böhm                        7’42+8’58+6’34                9/8

1977 EMI            Maurice Bourgue/OdeParís/Barenboim                      7’56+7’18+6’22                8,5/8

1984 Philips        Holliger/AcademyStMartin/Holliger                          6’47+7’26+5’31                9/8,5

1985 Decca         Michel Piguet/AcademyAncientMusic/Hogwood      6’43+5’25+5’51                6/8

1985 DG              Ray Still/OSinfChicago/Abbado                                7’37+6’59+5’46                8,5/8,5

1988 DG              Randall Wolfgang/Orpheus Chamber                        7’14+7’25+5’38                8,5/9

1989 Naxos         Martin Gabriel/ViennaMozartAcad/J.Wildner           7’09+7’36+5’57                8,5/8

1992 DG              Hansjörg Schellenberger/OFilBerlín/Levine               7’39+7’56+5’51                8/9

1996 Decca         John Mack/OdeCleveland/Dohnányi                           7’39+7’40+6’01                7,5/8

2021 LSO            Olivier Stankiewicz/OSinfLondres/Jaime Martín      7’19+6’44+6’14                7,5/8

2022 Warner       Cristina G.Godoy/OWest-EasternDivan/Barenboim  7’47+7’10+6’04                10/10

2023 Alpha         Gabriel Pidoux/OSinfORF/Howard Griffiths             7’18+6’10+6’16                9/9

viernes, 29 de mayo de 2026

Los "otros" compositores (XXXVII)

 

JOHANN JOACHIM QUANTZ (1697-1773)

El profesor de flauta del rey Federico II de Prusia fue él mismo un magnífico intérprete no solo de ese instrumento, sino de varios otros de viento. Su producción se centra en Conciertos y Sonatas para flauta, en un número abundantísimo. Combinando el gusto italiano con el francés, este alemán se aleja del Barroco para adentrarse cada vez más en el Clasicismo, que se abre camino desde antes de llegar a su mitad el siglo XVIII. Su Tratado sobre la ejecución de la flauta travesera (1752) obtuvo una amplia divulgación, siendo traducido a varios idiomas.

Conciertos para flauta en Sol M, Do M, Sol m y Re M

James Galway/Orquesta de Cámara de Württemberg Heilbronn/Jörg Faerber (RCA/Sony 1991. 70’)

Quantz en imágenes

Concierto para flauta en Sol mayor. 2 Caprichos. Preludio en Re mayor – Emmanuel Pahud/Kammerakademie Potsdam/Trevor Pinnock (Blu-ray C Major 2012. 27’)

  

JOACHIM RAFF (1822-1882)

Alemán nacido en Suiza, fue casi un autodidacta en música. Vivió pobremente en Zúrich antes de ser reclamado a Weimar por Liszt, de quien fue asistente y al que ayudó en algunas orquestaciones. Autor de 11 Sinfonías de corte básicamente tradicional (mirando sobre todo a Mendelssohn), ha caído en un casi completo olvido.

Concierto para piano Do m, op. 185 (1873). Sinfonía 9, op. 208 “En verano” (1878)

Peter Aronsky/Orquesta Sinfónica de Basilea/Jean-Marie Auberson/Matthias Bamert (Tudor 1994. 78’)

Conciertos para cello 1 y 2 (1875, 1876). Dúo para cello y piano. Pieza fantástica op. 86/1

Daniel Müller-Schott/Orquesta Sinfónica de Bamberg/Hans Stadlmair (Tudor 2003. 76’)

Sinfonías Nos. 3 “En el bosque” y 10 “En otoño” (1869, 1879)

Orquesta Filarmónica Eslovaca, Kosice/Urs Schneider (Naxos 1991, 2002. 70’)

Sinfonía No. 5 “Lenore” (1873)

Orquesta Filarmónica de Londres/Bernard Herrmann (Unicorn 1971. 57’)

 

EINOJUHANI RAUTAVAARA (1928-2016)

Este compositor finlandés fue en sus comienzos un vanguardista (caso, en parte, de su Tercera Sinfonía), pero evolucionó más tarde hacia posiciones más convencionales y hacia un supuesto misticismo, características que le granjearon mayor popularidad, pero menor reconocimiento por parte de los conocedores.

Cantus Articus (Concierto para pájaros) (1972). Concierto para piano No. 1* (1969). Sinfonía No. 3 (1960)

Laura Mikkola*/Orquesta Real Nacional de Escocia/Hannu Lintu (Naxos 1998. 73’)

Dos Serenatas para violín y orquesta (2016, 2018)

Hilary Hahn/Orquesta Filarmónica de Radio Francia/Mikko Franck (Deutsche G. 2021. 15’)

 

MAX REGER (1873-1916)

La sabiduría no lo es todo. Este alemán fue un compositor de la más alta competencia en su oficio y de una gran fecundidad. Sin embargo… ¿por qué no es Brahms o Richard Strauss? ¿Es acaso debido a su menor grado de eso que llamamos inspiración, a una menor capacidad de transmitir sus sentimientos? Lo cierto es que su música suele admirar más que emocionar.

Suite de ballet (1913). Cuatro poemas sinfónicos sobre Arnold Böcklin (1913). Variaciones Beethoven (1915)

Orquesta Sinfónica de Norrköping/Leif Segerstam (BIS 1993. 72’)

Variaciones sobre un tema de Mozart (1914)

Orquesta Filarmónica de Berlín/Karl Böhm (Deutsche G. 1957. 33’)

Variaciones sobre un tema de Bach (1904). Variaciones sobre un tema de Telemann (1914). 5 Humorescas op. 20 (1898)

Marc-André Hamelin (Hyperion 1999. 74’)

Las 3 Suites para cello solo (1915)

Guido Schiefen (Arte Nova 1999. 56’)

Obras para órgano: opp. 73, 79b, 82/4 y sin op.

Christoph Bossert (EMI/Warner 1996. 75’)

Lieder con orquesta opp. 124, 136, 144a y 144b

Dietrich Fischer-Dieskau/Coros San Miguel y Monteverdi, Hamburgo/Orquesta Filarmónica de Hamburgo/Gerd Albrecht (Orfeo 1990. 56’)


STEVE REICH (n. 1936)

Discípulo de Milhaud y de Berio, este estadounidense es uno de los más conocidos minimalistas.

The four sections (1987). Music for mallet instruments, voices and organ (1973)

Orquesta Sinfónica de Londres/Michael Tilson Thomas (Elektra Nonesuch 1990. 43’)

Música para 18 instrumentistas (1975)

Ensemble Steve Reich (ECM 1978. 57’)

 

ANTONÍN REICHA (1770-1836)

Nació en Praga, residió en Bonn -como flautista de la orquesta local-, en Viena -en ambas ciudades conoció a Beethoven- y en París, donde vivió hasta su muerte como profesor del Conservatorio, teniendo allí como alumnos a Berlioz y a Liszt. Lo más conocido de su amplia y variada producción son sus composiciones de cámara con instrumentos de viento.

Quintetos para viento opp. 88/2 y 100/5 (1817, 1820)

Quinteto de Viento Michael Thompson (Naxos 1995. 69’)

Te Deum (1825)

Solistas/Coro Mixto Kühn/Orquesta Sinfónica de Praga/Václav Smetácek (Supraphon 1992. 41’)

 

JOHANN FRIEDRICH REICHARDT (1752-1814)

Alemán visitante de Londres y París, a la vuelta a su país estuvo en contacto con intelectuales y artistas (pre)rrománticos. Su música, en particular sus lieder, oscilan entre el Clasicismo y ese surgiente nuevo estilo.

20 Lieder

Dietrich Fischer-Dieskau/Maria Graf, arpa (Orfeo 1991. 54’)

 

miércoles, 27 de mayo de 2026

Edvard Grieg: Discografía (y IV)


Sonata para violín y piano 2, op. 13 (1867)

1937 RCA        Jascha Heifetz/Emanuel Bay     08’02+5’31+5’03          5/6

1956 RCA        Jascha Heifetz/Brooks Smith    07’58+5’26+4’56          4/7

1972 Tahi         D.Oistrakh/Vladimir Yampolski 08’50+7’10+5’16         9/6

1993 DG          Augustin Dumay/M.Joao Pires  09’40+6’29+5’33          9,5/9,5

2006 Hyperion  Hagai Shaham/Arnon Erez        08’54+5’57+5’29          7/8

2010 Claves      Alexandra Soumm/D.Kadouch 08’39+6’42+5’23          8,5/9

2017 Pavane     Maya Levy/Matthieu Idmtal     10’01+7’51+6’26          8,5/8,5

2023 Signum    Charlie Siem/Itamar Golan       08’15+6’07+5’11          9/9

 

Sonata para violín y piano 3, op. 45 (1887)

1928 RCA        Kreisler/Rachmaninov              9’00+6’35+7’25            9/5

1991 Naxos      Takako Nishizaki/Jenö Jandó    9’06+6’25+6’49            8/7

1993 DG          Augustin Dumay/M.Joao Pires  9’27+6’28+7’55            10/9,5

2006 Hyperion  Hagai Shaham/Arnon Erez        9’12+6’36+7’28            7/8

2010 Claves      Alexandra Soumm/D.Kadouch 9’00+6’09+7’46            8,5/9

2014 Erato       R.Capuçon/Khatia Buniatishvili 9’09+6’02+7’53           8/9

2017 Pavane     Maya Levy/Matthieu Idmtal     9’57+7’30+8’06            8,5/8,5

2024 Warner    Daniel Lozakovich/M.Pletnev   8’57+6’56+7’53            6/8

2026 Aparté     Manon Galy/Jorge G.Buajasán  9’21+7’14+7’51            8/7

 

Sonata para violonchelo y piano, op. 36 (1883)

1954 DG          Ludwig Hoelscher/Hans Richter-Haaser 09’59+6’31+13’34       7/7

1986 Claves      Claude Starck/Ricardo Requejo             10’52+6’01+12’47        8,5/8

1994 Naxos      Oystein Birkeland/Havard Gimse          09’30+6’19+11’07        8,5/9

1994 Virgin      Truls Mork/Jean-Yves Thibaudet          10’07+6’40+12’00        9/9

1998 Philips     Julian Lloyd Webber/Bengt Forsberg     09’28+7’26+12’07        8/8

2005 Erato       Truls Mork/Havard Gimse                    09’46+6’30+12’02        8,5/8,5 

2006 Praga       Michal Kanka/Jaromír Klepác               09’52+6’42+12’42        7,5/7,5

2008 HMundi   Emmanuelle Bertrand/Pascal Amoyel    10’19+6’38+11’38        8,5/8,5

2012 Nimbus    Raphael Wallfisch/John York                09’45+5’47+12’16        8/7

2015 Hänssler   David Geringas/Ian Fountain                09’10+6’03+11’27        8/9      

2015 Hyperion  Steven Isserlis/Stephen Hough              08’45+5’59+11’36        8,5/9

2026 Hungaroton Bence Temesvári/János Palojtay          10’11+6’32+12’16        8/8

 

Trío piano: Andante, Do m (1878)

1993 Olympia   Jet Röling/Miembros Cuarteto Raphael 9’24     7/8

………………

 

PIANO

 

Balada en forma de variaciones sobre una melodía noruega, op. 24 (1876)

1954 RCA        Rubinstein       16’41   8/7

1965 EMI         Aldo Ciccolini  16’08   7/7

1993 RCA        Oppitz              18’53   9/9

2013 ChampsH Ivana Gavric    18’47   8/9

2024 Hyperion  Andrey Gugnin 20’11   9/9

 

Piezas líricas (1867; 1883; 1886; 1888; 1891; 1893; 1895; 1896; 1898; 1901)

1965 EMI         Aldo Ciccolini              8 piezas            16’       6/7

1974 DG          Emil Gilels                   20 piezas          56’21   9/8

1993 DG          Andrei Gavrilov           24 piezas          73’37   7,5/8,5

1993 Virgin      Leif Ove Andsnes         12 piezas          37’       8/9

1993-2004 RCA Gerhard Oppitz           integral (66 p.)  213’39  8,5/9

2007 Piano21   Cyprien Katsaris           18 piezas          37’       7/6-8

2015 Hyperion  Stephen Hough             27 piezas          72’       7/9

2015 HMundi   Javier Perianes             12 piezas          39’14   9,5/9,5

2019 Pentatone Denis Kozhukhin         14 piezas          35’       8,5/9

2021 PianoClas Matthieu Idmtal           14 piezas          34’       9/9,5

2022 Chandos  Peter Donohoe             27 piezas          82’       7,5/9

2023 DG          Alice Sara Ott              14 piezas          38’       7-9/9

2024 Hyperion  Andrey Gugnin            12 piezas          39’06   8,5/9

 

Sonata para piano, op. 7 (1865, rev. 1887)

1965 EMI         Aldo Ciccolini              4’01+4’09+2’49+6’06   7/7

1970 Decca      Alicia de Larrocha        4’20+4’13+3’28+6’04   8,5/7,5

1971 Sony        Glenn Gould                6’38+6’00+5’43+7’42   10/7,5

1993 RCA        Gerhard Oppitz            4’28+4’22+2’53+6’20   8/9

1993 Virgin      Leif-Ove Andsnes        4’37+4’49+3’49+6’07   9/9,5

1994 Naxos      Havard Gimse              4’28+4’40+3’45+6’25   8,5/9

2013 Orchid     Boris Giltburg              5’26+4’35+2’33+6’32   8/9

2013 ChampsH Ivana Gavric                4’34+3’52+2’54+6’13   7/9

2021 PianoClas Matthieu Idmtal           5’32+5’18+3’32+6’54   9/9,5

 

Suite Holberg, op. 40 (1884)

1994 RCA        Gerhard Oppitz            2’28+4’31+3’32+9’09+3’32      9/9

2024 Hyperion  Andrey Gugnin            2’40+4’05+3’08+9’47+4’06      8,5/9

 

Obra completa para piano

1993-2004 RCA Gerhard Oppitz           518’15”            8-9/9

2010 Brilliant   Hakon Austbo              537’                 7-8/8

 

Obra completa para 2 pianistas

2023 Brilliant   Roberto Plano/Paola del Negro  79’       7/8                  

……………….

 

MÚSICA VOCAL

 

11 Canciones con orquesta

1948-51 Testament      Kirsten Flagstad/OPhilharmonia/

Warwick Braithwaite, Walter Susskind 39’20   8-9/6

 

5 Canciones con orquesta

1959 Decca      Kirsten Flagstad/OSinfLondres/Oivin Fjelstad   12’39   8-9/6

 

5 Canciones con orquesta

1993 DG          Barbara Bonney, Hakan Hagegard/OSinfGotemburgo/N.Järvi    19’01   8/8

 

22 Canciones  

1957 Decca      Kirsten Flagstad/Edwin McArthur        74’24   8-9/6

 

25 Canciones  

1993 DG          Anne Sofie von Otter/Bengt Forsberg    67’30   9/9

 

30 Canciones

1993 Simax      Per Vollestad/Sigmund Hjelset              66’       7-8/8

 

17 Canciones con orquesta

1994 Simax      Per Vollestad/OSinfNacionalLituania/Terje Mikkelsen  57’       7-8/8

 

6 Canciones con orquesta

2004 Warner    Karita Mattila/OSinfCiudadBirmingham/Sakari Oramo 25’12   8-9/9

 

Canciones opp. 5, 25, 48, 67

2008 Hyperion  Katarina Karnéus/Julius Drake              67’       7-8/8

 

Canciones opp. 48, 67, 69

2022 Decca      Lise Davidsen/Leif Ove Andsnes          79’       8-9/9

 

6 Canciones

2013 WDR       Camilla Tilling/OSinfWDRColonia/Eivind Aadland      8/8

 

Ante un convento del sur, op. 20 (1871)

1993 DG          N.Järvi/Coro&OSinfGotemburgo/Barbara Bonney, Randi Stene 8’58     7/8

 

Hechizado por la montaña, op. 32 (1878)

1984 Unicorn   Kare Bjorkoy/CoroFilOslo/OSinfLondres/Per Dreier     5’41     7/7,5   

1993 DG          Hakan Hagegard/Coro&OSinfGotemburgo/Neeme Järvi 6’07    8/8,5

 

Olav Trygvason, op. 50 (1873)

1993 DG          N.Järvi/Coro&OSinfGotemburgo/Randi Stene, Anne Gjevang,

Hakan Hagegard           34’56   8/8,5

 

Peer Gynt, op. 23 (música incidental) (1875)

1969 EMI       Barbirolli/OHallé/CoroAmbrosian/Sheila Armstrong, Patricia Clark

(12 piezas)                              49’32  10/8

1987 Unicorn Per Dreier/OSinfLondres/CoroFilOslo/Carlsen, Hansli, Hanssen,

Björköy (32 piezas)               103’13 7,5/7,5

1987 DG         Neeme Järvi/OSinfGotemburgo/Coros/Bonney, Malmberg, Eklöf, Holmgren (27 piezas)                                    87’10  6,5/8

2005 RCA       Temirkanov/ORoyalPhilharmonic/Coro/Inger Dam-Jensen

(16 piezas)                              76’      8/9

2005 Erato      Paavo Järvi/Coros&OSinfNacionalEstonia/Mattei, Tilling, Hellekant

                        (20 piezas)                              60’      8/8

2007 Aeon      Guillaume Tourniaire/OSuisseRomande/CoroMoteteGinebra/

                        D.Henschel, I.Dam-Jensen, S.Koch  (23 piezas)      122’42   8/9

 

Sigurd Jorsalfar, op. 22 (1872)

1984 Unicorn   Per Dreier/CoroFilOslo/OSinfLondres/Kare Bjorkoy                 36’26   8/8

1987 DG          N.Järvi/ConjVocalGöstaOhlin/OSifGotemburgo/K.M.Sandve    35’12  

 

Tierra a la vista, op. 31 (1872, rev. 1881)

1993 DG          Hakan Hagegard/Coro&OSinfGotemburgo/N.Järvi        6’37     8/8 

lunes, 25 de mayo de 2026

La obra orquestal cumbre del siglo XX · Opiniones de Copland

 

La obra orquestal cumbre del siglo XX

Yo lo he dicho y escrito en multitud de ocasiones, desde hace mucho tiempo. Pero ahora resulta que el otro día, consultando la estupenda Guía de la música sinfónica* dirigida por François-René Tranchefort, me encuentro con que este reconocido musicólogo francés lo afirma tajantemente, como no dejando lugar a dudas: “Esta partitura [Música para instrumentos de cuerda, percusión y celesta] es la cima de la música orquestal de Béla Bartók y, sin duda, de toda la música del siglo XX”. Otros dos testimonios muy elocuentes: “Esta obra maestra es la sublimación genial del folklore húngaro” (Eduard Reeser). “Quizá sea aquí donde Bartók ha dado la más alta expresión de su genio” (Olivier Messiaen).

Sin embargo, la opinión más extendida -reflejada en numerosas encuestas- es que ese puesto correspondería a La consagración de la primavera de Igor Stravinsky. Puede que esta partitura haya sido más rompedora (el enorme escándalo de su estreno le ha ayudado), y desde luego más influyente. Pero la originalidad, la audacia, la profundidad, la perfección estructural y el calado de la obra de Bartók, de 1936, son -en mi opinión- mayores. Por otra parte, la producción del húngaro es más abundante en obras maestras que la del ruso, que a menudo se pierde en sus ingeniosos juegos, originales y tantas veces lúdicos, cualidades mucho menos trascendentes que las de los Cuartetos o los Conciertos del húngaro, por poner solo unos pocos ejemplos. Bartók fue mucho más discreto que Stravinsky, quien supo venderse a sí mismo muy hábilmente, y que siempre estaba en los focos junto a otros grandes artistas creadores de su tiempo, destacando entre ellos Pablo Picasso.  

*Alianza Editorial Diccionarios. Segunda edición, Madrid 1995. Un libro muy recomendable, pero que está muy descuidadamente traducido al castellano.

..........................

Cuatro lúcidas sentencias de Aaron Copland

(con las que estoy plenamente de acuerdo)

“¿Quiere decir algo la música? Mi respuesta será: Sí. Y ¿se puede expresar con palabras lo que dice la música? Mi respuesta a eso será: ¡No!*”

“Si una composición musical es una gran obra de arte, no espere el oyente que le diga exactamente lo mismo cada vez que vuelva a escucharla”.

“El atractivo del sonido es una fuerza poderosa y primitiva, pero no debemos permitirle que usurpe una porción exagerada de nuestro interés. El plano sensual es importante en música, muy importante, pero no constituye todo el asunto […] No vaya a creerse que el valor de la música está en razón directa de su atractivo sonoro, ni que la música escrita por el compositor más grande sea la de sonoridades más deliciosas. Si ello fuera así Ravel sería un creador más grande que Beethoven”.

“Existen muchos pianistas** que se pasan la vida tocando grandes obras y, sin embargo, su comprensión de la música es, en general, bastante pobre”.

*Quizá sí se puede de una manera muy general y aproximativa; palabras que se quedan siempre muy cortas frente a lo que la música nos dice.

**Yo habría precisado: pianistas virtuosos.