lunes, 20 de julio de 2026

Las Sinfonías de Haydn: Discografía (XI)

 

101 Re M “El reloj” (1794)

1952 DG          Fricsay/OSinfRIAS                              8

1955 Decca      Karl Münchinger/OFilViena                 8,5

1956 Vanguard Mogens WöldikeOÓperaEstViena       7,5

1956 BR           Klemperer/OSinfRadioBávara              9

1960 EMI         Beecham/ORoyalPhilh                         9

1961 Decca      Monteux/OFilViena                             8

1961 EMI         Klemperer/OPhilharmonia                  10

1962 Philips     Sawallisch/OSinfViena                         7,5

196? DG          K.Richter/OFilBerlín                            8

1964 RCA        Reiner/OSinf                                        9

h.1970 Heritage Ernst Märzendorfer/OCámViena        6

1971 Sony        Bernstein/OFilNuevaYork                    8

1973 DG          Jochum/OFilLondres                            6

1974 Decca      Dorati/PhilharmoniaHungarica              7

1978 Philips     Marriner/AcademyStMartin                  9

1980 Philips     C.Davis/OConcertgebouw                    8,5

1981 RCA        Paillard/EnglishChamber                      8

1981 Decca      Solti/OFilLondres                                9

1982 DG          Karajan/OFilBerlín                               7,5

198? Sony        Russell Davies/OCámStuttgart             7

1985 Erato       Leppard/ScottishChamber                   8,5

1988 Brilliant   A.Fischer/OAustroHúngaraHaydn       7,5

1988 Philips     Brüggen/OSiglo XVIII                         9

1991 DG          Abbado/OCámEuropa                          7,5

1994 Orfeo       Végh/CamerataAcademicaSalzburgo     9

2008 Teldec      Harnoncourt/OConcertgebouw             8,5

*2015 DCHall  Antonini/OFilBerlín                                     7,5

2015 Linn        Robin Ticciati/OCámEscocesa              7,5

 

102 Si b M (1794)

1954 Sony        Bruno Walter/OFilNuevaYork              8,5

1956 Vanguard Mogens Wöldike/OÓperaEstatalViena 8

1960 EMI         Beecham/ORoyalPhilh                        6,5

1963 DG          Bernstein/OFilViena                            9

1966 EMI         Klemperer/ONewPhilharmonia             10

h.1970 Heritage Ernst Märzendorfer/OCámViena          7

1972 Sony        Bernstein/OFilNuevaYork                    8

1973 DG          Jochum/OFilLondres                            7,5

1975 Decca      Dorati/PhilharmoniaHungarica             7,5

1980 Philips     C.Davis/OConcertgebouw                   9

1982 DG          Karajan/OFilBerlín                               8,5

1982 Decca      Solti/OFilLondres                                8,5

1985 Erato       Leppard/ScottishChamber                     9

1987 EMI         Tate/EnglishChamber                           8

1989 Brilliant   A.Fischer/OAustroHúngaraHaydn         7

1990 DG          OrpheusChamber                                 7

1991 Philips     Marriner/AcademyStMartin                 8

1992 Philips     Brüggen/OSigloXVIII                          7

1994 DG          Abbado/OCámEuropa                          8,5

1994 Philiops   Previn/OFilViena                                 7,5

1994 Orfeo       Végh/CamerataAcademicaSalzburgo     8,5

1995 EMI         Rattle/OSinfCiudadBirmingham           8,5

2008 Teldec      Harnoncourt/OConcertgebouw             8

2013 Naïve       Minkowski/MusiciensLouvre                6,5

*2022 DCHall  Rattle/OFilBerlín                                 8,5

                             

103 Mi b M “Redoble de timbal” (1795)        

1956 Vanguard Mogens Wöldike/OÓperaEstatalViena  7

1960 EMI         Beecham/ORoyalPhilh                         8

1962 Philips     Markevitch/OLamoureux                      8,5

h.1970 Heritage Ernst Märzendorfer/OCámViena          5

1971 Sony        Bernstein/OFilNuevaYork                    8

1972 DG          Jochum/OFilLondres                            7,5

1974 Decca      Dorati/PhilharmoniaHungarica              7,5

1977 Philips     Marriner/AcademyStMartin                  9,5

1977 Philips     C.Davis/OConcertgebouw                    9

1982 DG          Karajan/OFilBerlín                               7

1982 Decca      Solti/OFilLondres                                9

1985 Erato       Leppard/ScottishChamber                   9,5

1987 EMI         Tate/EnglishChamber                           8

1988 Brilliant   A.Fischer/OAustroHúngaraHaydn         7

1988 Philips     Brüggen/OSigloXVIII                          8

1993 Silverline Maag/OSuizaItaliana                            9,5

1993 EMI         Celibidache/OFilMúnich                      9,5

1994 DG          Abbado/OCámEuropa                          7,5

1996 Orfeo       Végh/CamerataAcademicaSalzburgo     9

2005 CSO        Boulez/OSinfChicago                           8,5

2008 Teldec      Harnoncourt/OConcertgebouw             8,5

2013 Naïve       Minkowski/MusiciensLouvre                6,5

*2015 DCHall   Antonini/OFilBerlín                            7/8,5

*2021 DCHall  Adam Fischer/OFilBerlín                      10

 

104 Re M “Londres” (1795)   

1928 EMI         Barbirolli/OCámBarbirolli                    6

1944? DG         Furtwängler/OFilBerlín                        8,5

1956 Vanguard Mogens Wöldike/OÓperaEstatalViena 7,5

1957 Decca      Karl Münchinger/OFilViena                 8

1959 Sony        Bernstein/OFilNuevaYork                    9

1960 EMI         Beecham/ORoyalPhilh                         7

1962 Philips     Markevitch/OLamoureux                      7,5

1965 EMI         Klemperer/ONewPhilharmonia             9

h.1970 Heritage Ernst Märzendorfer/OCámViena          5

1972 DG          Jochum/OFilLondres                            7,5

1990 Orfeo       Fischer-Dieskau/CamerAcadSalzburgo 8

1974 Decca      Dorati/PhilharmoniaHungarica              8

1977 Philips     Marriner/AcademyStMartin                 9,5

1978 Philips     C.Davis/OConcertgebouw                    9,5

1979 EMI         Previn/OSinfPittsburgh                 8,5

1981 RCA        Paillard/EnglishChamber                     7,5

1982 DG          Karajan/OFBerlín                                 7,5

1984 Decca      Hogwood/AcademyAncientMusic         8

1985 Erato       Leppard/ScottishChamber                     8,5

1986 Decca      Solti/OFilLondres                                9,5

1987 EMI         Tate/EnglishChamber                           8

1990 Brilliant   A.Fischer/OAustroHúngaraHaydn         7,5

1992 EMI         Celibidache/OFilMúnich                      9,5

1994 Philips     Previn/OFilViena                                   8

1994 Orfeo       Végh/CamerataAcademicaSalzburgo     8,5

1996 Sony?      Pierre Boulez/OFilViena                       9,5       

199? Naxos      Barry Wordsworth/CapellaIstropolitana 8

1999 Philips     Brüggen/OSigloXVIII                          8,5

2008 Teldec      Harnoncourt/OConcertgebouw             7,5

2008 Sony        Jansons/OSinfRadioBávara                    9

*2012 BBC      Haitink/OFilViena                                  9

2013 Naïve       Minkowski/MusiciensLouvre               7,5

*2019 DCHall  Adam Fischer/OFilBerlín                      9

12 comentarios:

  1. Hay una curiosidad de la 104: Pierre Boulez la grabó (o se la grabaron). Se publicó en una caja enorme, creo que de Sony, dedicada al director. Como es sabido el repertorio romántico que no incorporaba innovaciones que apuntaran (lejanamente) al serialismo no le interesaban al francés. Pero dejó testimonios puntuales: la 5ª de Beethoven, la 8ª de Bruckner... y la 104 de Haydn. En cambio, de Mahler sí lo grabó todo, y muchas cosas de Liszt o de Wagner.

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Sabía lo de la 5ª de Beethoven, y tengo la 8ª de Bruckner, pero no sabía nada de la 104 de Haydn. También tiene un Concierto 20 de Mozart con Pires y la Filarmónica de Berlín, filmado en Lisboa. A ver si localizo esa 104.

      Eliminar
    2. La grabación de la 104 por Boulez está en Youtube (sin imágenes): https://www.youtube.com/watch?v=UMmP9XDPnRU

      Eliminar
    3. Me ha parecido una magnífica versión totalmente canónica. Con una sensacional Filarmónica de Viena. Lástima que no hiciese más Haydn.

      Eliminar
  2. Y también llegó a grabar Boulez el Zaratustra de Strauss, algo curioso considerando que quizá la obra que le habría interesado al francés del compositor bávaro podría haber sido más bien Electra… Y también la Fantástica y unas cuantas oberturas de Berlioz. Pero de todo ese repertorio, lo único verdaderamente iluminador, dejando de lado sus Wagner, (que no son extraordinarios en cuanto a dirección pero, sobre todo su Anillo, tampoco son tan desastrosos como algunos han intentado hacer creer), son sus conciertos de Liszt con Barenboim y la Octava de Bruckner. Y luego hay alguna curiosidad más, como sus versiones de la Música acuática y de la Música para los reales fuegos de artificio de Händel…
    La verdad es que Boulez tenía muy claro qué tipo de repertorios le interesaban y en qué otros él no aportaba grandes cosas, y estos últimos tendió a evitarlos cuidadosamente. Por eso, cuando tuvo oportunidad de dirigir el Concierto de Año Nuevo, no aceptó, por suerte (¿o por desgracia?) para todos nosotros. Si se quiere escuchar a un “portavoz” de la generación modernista de Boulez en el repertorio clásico-romántico, para eso está Gielen, guste más o menos lo que hace con esa música y teniendo en cuenta que Gielen hizo poco Haydn o Mozart; el Mahler de Gielen me parece en general también superior al de Boulez, o como mínimo más regular…


    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Sí, Zaratustra -una versión muy interesante, me parece- creo que es el único Richard Strauss conocido por Boulez. No sé si llegó a dirigir Elektra (la única ópera suya que han dirigido Abbado o Barenboim). Y sí, sus dos suites orquestales de Haendel son curiosas, pero poco más...
      No sabía lo del ofrecimiento para dirigir el Concierto de Año Nuevo: sospecho que se lo hicieron sabiendo que no lo aceptaría. Habría sido rarísimo, me da la impresión.
      Y sí, Gielen ha sido uno de los grandes intérpretes de la música del siglo XX. Pero me temo que no se puede decir lo mismo (salvando a Mahler) de la del XIX. A mí sí me suele convencer el en cierto modo antirromántico Mahler de Boulez.

      Eliminar
    2. Ah, sobre el Wagner de Boulez: a mí su Tetralogía no me entusiasma, y menos aún su Parsifal. Pero, curiosamente, sí me gustan mucho su Obertura Fausto, sus Wesendonck-Lieder y El ágape de los apóstoles.

      Eliminar
  3. En verano, Radio Clásica está AÚN peor: es raro encontrarse con música de gran nivel. La pedantería de quienes creen que se lo saben todo y que por tanto pasan de las grandes obras maestras es bastante insufrible.
    Y la ignorancia campa por doquier: ayer uno afirmaba que las Fantasiestücke de Schumann se traducen como "fantasías de juventud". Y esta misma mañana otro anunciaba no sé qué obra de cur beil. ¿Adivinan a qué compositor se refería?

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Me imagino que Kurt Weil Peroa a lo que venía es a señalar que algo que se ha cantado mucho por los aficionados a la selección española se parece mucho al tema principal de lo siguiente. https://www.youtube.com/watch?v=kGrlcqWAU50

      Eliminar
    2. ¿Sí? Sorprendente. Pero me parece que yo no les he oído cantar eso; ni otra cosa. Suelo bajar o quitar el sonido a esas explosiones de los fans.

      Eliminar
    3. ¿Sí? Sorprendente. Pero me parece que yo no les he oído cantar eso; ni otra cosa. Suelo bajar o quitar el sonido a esas explosiones de los fans.

      Eliminar
    4. Sólo las cuatro primeras notas. Ya me gustaría si algún lector me lo confirmara. O no.

      Eliminar