miércoles, 14 de agosto de 2024

Darius Milhaud: Discografía básica (I)

 DARIUS MILHAUD (1882-1974)

 

Autor de nada menos que 443 composiciones, este francés es difícilmente asimilable a cualquier estilo, no encajando siquiera cómodamente en el Grupo Los Seis, al que se unió un tiempo. En parte por la gran diversidad de su producción, que quizá tenga como denominador común la libertad, la espontaneidad y, casi siempre, el placer de hacer música luminosa, optimista. Autodefinido músico mediterráneo, fue un hábil orquestador. En varias de sus obras más conocidas hallamos ecos de la música popular brasileña y del jazz.

 

Balada piano y orquesta, op. 61 (1920)

1993 Erato        Claude Helffer/ONacFrancia/David Robertson   7’57     8/8,5

 

El buey sobre el tejado, op. 58 (1920)

1969 Vox          Milhaud/ORadioLuxemburgo                15’31   6/7

1978 EMI         Bernstein/ONacFrancia                         19’30   9/8

2005 Orfeo       Pinchas Steinberg/ORadioMúnich         17’31   9/9

 

Las campanas, suite sobre Edgar A. Poe, op. 259 (1945)

1996 Olympia   Rozhdestvensky/CapillaSinfEstatalRusa             23’07   8/8

 

El carnaval de Aix, op. 83b, piano y orquesta (1926)

1969 Vox          Carl Seemann/ORadioLuxemburgo/Milhaud      18’20   8/7

1984 EMI         Michel Béroff/OFilMontecarlo/Georges Prêtre   16’14   7/7,5

1993 Erato        Claude Helffer/ONacFrancia/David Robertson 18’17   8/8,5

 

Concertino violín, op. 135 “de primavera” (1934)

¿? Altair           Szymon Goldberg/OLamoureux/Milhaud           8’43     7/7

1994 ASV        Michael Guttman/ORoyalPhilh/José Serebrier   9’42     8/8,5

2005 Orfeo       Arabella Steinbacher/ORMúnich/Pinchas Steinberg      

8’48     9/9

              

Concertino viola, op. 311 “de verano” (19)

¿? Altair                       Ernest Wallfisch/OLamoureux/Milhaud  13’26   8/7

              

Concertino op. 309 “de otoño” (19)

¿? Altair                       Milhaud/OLamoureux   9’48     7/7

 

Concertino trombón, op. 327 “de invierno” (1953)

1957 Altair       ¿?/OConcertArts/Milhaud                     12’27   7/7      

1988 Bis           Christian Lindberg/NuevaOCámEstocolmo/Okko Kamu           

11’24    9/9

 

Concierto cello 1, op. 136 (1934)

1990 Erato        Rostropovich/OSinfLondres/Nagano      5’09+6’13+3’02  9/8

 

Concierto para marimba, vibráfono y orquesta, op. 278 (1947)

1992 EMI         Peter Sadlo/OFilMúnich/Celibidache    

5’46+11’38+5’58          10/8    

1994 Musicaphon Nebojsa Zivkovic/OSinfCámAustria/Ernst Theis

                        5’02+08’34+5’20          8/8

 

Concierto para percusión y pequeña orquesta, op. 109 (1930)  

1969 Vox          Milhaud/ORadioLuxemburgo    7’41     8/7

 

Concierto piano 1, op. 127/1 (1933)    

1993 Erato        Claude Helffer/ONacFrancia/David Robertson  

3’47+4’21+4’09            7/8,5

 

Concierto piano 2, op. 225 (1941)       

1969 Vox          Grant Johannesen/ORadioLuxemburgo/Milhaud 12’27  7/7

 

Concierto piano 4, op. 295 (1949)       

1993 Erato        Claude Helffer/ONacFrancia/David Robertson

4’58+9’14+5’20            7/8,5

 

Concierto viola 1, op. 108 (1929)

1969 Vox          Ulrich Koch/ORadioLuxemburgo/Milhaud         12’05   6/7

 

Concierto violín 1, op. 93 (1927)

2005 Orfeo       Arabella Steinbacher/ORadioMúnich/Pinchas Steinberg

2’36+3’33+3’11            9/9

 

Concierto violín 2, op. 255 (1945)

2005 Orfeo       Arabella Steinbacher/ORadioMúnich/Pinchas Steinberg

8’24+9’22+7’02            9/9

 

La creación del mundo, op. 81a (1923)

1972 Nonesuch Arthur Weisberg/ContemporaryChamberEns     15’10   8/8

1978 EMI         Bernstein/ONacFrancia             16’42   8/8

*2016 DCHall  Rattle/OFilBerlín                                  9/9

 

5 Estudios piano y orquesta, op. 63 (1920)

1993 Erato        Claude Helffer/ONacFrancia/David Robertson 10’03   7/8,5

 

El hombre y su deseo, op. 48 (1918)

1969 Vox          Milhaud/ORadioLuxemburgo    17’15   8/7

 

Obertura mediterránea, op. 330 (1953)

1992 DG          Plasson/OCapitolioToulouse      5’30    

 

Saudades do Brasil, suite op. 67 (1921)

1957 Altair       Milhaud/OConcertArts  (obra completa)   23’     8/7                  

1978 EMI         Bernstein/ONacFrancia                        

2’21+1’45+2’03+1’17   9/8

1996 Olympia   Rozhdestvensky/CapillaSinfEstatalRusa

2’08+2’20+2’15+2’03   8/7,5

 

6 Sinfonías de cámara (Pequeñas Sinfonías), opp. 43, 49, 71, 74, 75, 79

(1917, 1918, 1921, 1921, 1922, 1923)

1969 Vox          Milhaud/ORadioLuxemburgo   

3’32+4’37+3’39+6’04+6’06+7’00         8/7

lunes, 12 de agosto de 2024

El Cuarteto más genial

 

BEETHOVEN: Cuarteto No. 14 en Do sostenido menor, op. 131

Adagio, ma non troppo e molto espressivo

Allegro molto vivace

Allegro moderato – Adagio un

Andante, ma non troppo e molto cantabile

Presto – Molto poco adagio

Adagio quasi un poco andante

Allegro

 

Este Cuarteto es, cronológicamente, el penúltimo de Beethoven: la “constelación de galaxias” que constituye el grupo de los últimos de Beethoven sigue el siguiente orden: Opp. 127, 132 (ambos concluidos en 1825), 130/133, 131 y 135 (en 1826). El Cuarteto es el género en el que mejor se aprecian los llamados tres períodos en que suele dividirse (algo artificialmente) la producción de su autor: los 6 Cuartetos op. 18 datan de 1798-1800, los cinco siguientes (Opp. 59/1-3, 74 y 95) de entre 1806 y 1810. De tal modo que entre el primer grupo y el segundo hay un lapso de seis años, y de casi tres lustros entre los dos últimos.

La opinión general de la musicología coincide en afirmar que los Cuartetos de la última época constituyen la indiscutible cima de la música de cámara de Beethoven -y no sólo de Beethoven-,  del género musical que comenzó con Haydn y que nunca ha dejado de estar muy presente a lo largo de la historia de la música.

Los primeros esbozos del Op. 131 se remontan a diciembre de 1825, cuando el Op. 130/133 estaba a punto de ser completado, pero fue redactado en junio y julio de 1826 y revisado en octubre de ese año. Antes de ser concluido, la composición fue interrumpida por una enfermedad (o más bien varias simultáneas) que aquejaron al compositor y le llevaron a tomar baños terapéuticos. Nada más completarlo, Beethoven envió sin pérdida de tiempo el manuscrito al editor Schott, de Maguncia, que no lo tuvo impreso hasta abril de 1827, es decir poco después de la muerte del compositor. El estreno -Beethoven nunca pudo escucharlo, es decir, asistir a su ejecución- tuvo lugar el 5 de junio de 1828, a cargo del Cuarteto Müller, integrado por los hermanos Karl Friedrich, Franz Ferdinand Georg, Theodor Heinrich Gustav y August Theodor Müller. Beethoven pensaba dedicárselo a su amigo Johann Wolfmayer, pero finalmente lo hizo al barón Joseph von Stutterheim, como agradecimiento por haber admitido a su sobrino en el regimiento que comandaba. Wolfmayer fue poco más tarde el dedicatario del Cuarteto op. 135.

El Cuarteto en Do sostenido menor es singular en muchos aspectos: consta de nada menos que siete movimientos, entre los cuales no debe hacerse ninguna pausa; para dejarlo claro, Beethoven ni siquiera anotó entre ellos las doble barras habituales. Lo que más llama la atención de los musicólogos es precisamente que, pese a esta sobreabundancia de episodios, existen fuertes vínculos unitarios, temáticos pero sobre todo rítmicos, más o menos ocultos: la coherencia formal de este todo continuo (ensayado en el ciclo de seis lieder “encadenados”, sin pausas entre ellos, An die ferne Geliebte, A la amada lejana, de 1816) es considerada poco menos que milagrosa.

Algunos analistas han creído hallar encubierta la estructura habitual en cuatro movimientos del cuarteto clásico, precedidos de una extensa introducción Adagio ma non troppo e molto espressivo, y con breves interludios de transición (el Allegro moderato y el Adagio quasi un poco andante). Punto de vista probablemente algo forzado: el propio Beethoven comentaba por carta a Schott, sin duda irónicamente, que “he reunido trozos robados de aquí y de allá”. Y, por supuesto, nada del material de este Cuarteto -descrito por Wagner como “la meditación de un santo que, enclaustrado en el silencio de su sordera, escucha sus propias meditaciones interiores”- aparece en alguna obra suya anterior.

El movimiento inicial, una fuga libre con cierto aire de coral bachiano, es de una noble y calma severidad. Wagner dijo de él que “es lo más melancólico que la música haya conseguido jamás expresar”. Le sigue un escueto scherzo nada jovial, sino cargado de honda ansiedad y que termina en una inquietante frase en pp, para enlazar con el brevísimo Allegro moderato que enseguida se transforma en Adagio y a continuación en Più vivace con un hermoso arabesco del primer violín, dando entrada al Andante ma non troppo e molto cantabile, especie de corazón de la obra a base siete variaciones libres de muy diversos humores –“síntesis magistral de dicha forma musical” (André Boucourechliev), y una coda que prefigura a Schubert: movimiento, el más extenso, que algunos han considerado un cuarteto por sí solo.

El Presto que sigue tiene un carácter de scherzo y una forma casi asimilable a la del rondó (A-B-A-B-A). El supuesto trio del scherzo, piacevole, abunda en el aire un tanto rústico del episodio. En tan solo 28 compases Beethoven consigue en el Adagio quasi un poco andante que sigue una concentración extrema y una doliente belleza expresada por la viola. El Allegro final posee un enorme empuje y tensión combinando la forma sonata más patente de todo el Cuarteto con el contrapunto libre. Cuando parece haber llegado a la stretta de la coda, un fugaz poco adagio da paso a un contundente, imperioso cierre de la obra en tres acordes fortissimo. De este último movimiento declaró Wagner: “Es la más completa y absoluta de las danzas humanas: danza del placer, de la agonía, del éxtasis, del amor, de la alegría, de la ira, de la pasión, del sufrimiento; para Beethoven todo en él es fantasía sin ataduras”.

Franz Schubert deseaba tanto escuchar el Cuarteto en Do sostenido menor que les pidió a unos músicos amigos suyos y de Beethoven que se lo tocasen. Lo hicieron, en privado, el 14 de noviembre de 1828. “Schubert se sintió tan impresionado y entusiasmado, quedó tan agotado que todos temieron por él. Cinco días más tarde [el 19 de noviembre] murió. Fue la última música que escuchó” (Ludwig Nohl).

“Los últimos Cuartetos de Beethoven nos trasladan a una esfera completamente nueva. Son inagotables, y lo único que podemos hacer es constatar de qué manera ensancharon los límites del arte musical” (Gerald Abraham). “En su estructura, pero también por su escritura, el Cuarteto op. 131 contiene el anticipo de bastantes de las audacias de la Segunda Escuela de Viena así como del más grande compositor de cuartetos del siglo XX, Béla Bartók” (François-René Tranchefort).  Son probablemente mayoría los comentaristas que consideran el Op. 131 el Cuarteto más admirable y genial de su autor. A.C.A. Agosto de 2024

 

DISCOGRAFÍA

 

1936 EMI            Busch                   7’55+3’12+0’52+15’07+5’10+2’28+6’11    7/6

1952 Intense        Végh                    7’03+3’13+0’49+12’45+5’29+1’52+6’15   7,5/6

1959 Concert      Fine Arts              7’11+3’03+0’51+15’30+5’38+2’05+6’50    7,5/6

196? EMi             Húngaro               6’40+2’33+0’41+11’57+5’04+1’32+6’20    7/7

1962 Sony           Juilliard               6’46+2’54+0’52+15’21+5’14+2’12+6’49   6/6

1964 DG              Amadeus             6’57+3’05+0’55+14’17+5’27+2’04+6’28   6/7,5

1969 Philips        Italiano                8’53+3’06+0’57+14’36+5’35+2’26+6’48   9,5/8

1977 DG              LaSalle                6’53+2’58+0’46+13’30+6’04+1’55+6’37   8/8

1984 EMI            Alban Berg          6’48+3’06+0’50+13’23+5’35+1’33+6’25   9/8,5

1986 DG              Melos                   6’14+2’50+0’38+12’38+5’00+1’52+6’40   9/9

1988 Philips        Guarneri              6’22+2’56+0’46+14’38+4’58+1’46+6’42   7,5/8

*1991 EMI          Alban Berg          6’33+3’00+0’48+12’43+5’25+1’25+6’17   8,5/8

1993 RCA           Tokio                   5’45+2’54+0’46+14’32+4’58+2’00+6’27   9,5/9,5

1994 DG              Emerson              6’13+2’44+0’44+13’20+4’33+1’52+6’16   6/9

1996 Telarc         Cleveland            7’26+3’00+0’48+13’48+5’18+2’07+6’48   8/9

1997 DG              Hagen                  8’18+2’56+0’51+13’53+5’32+2’15+6’38   8/8,5

2002 Praga          Prazak                  6’55+3’13+0’49+13’59+5’27+1’49+6’08   7,5/8

2003 Erato           Artemis                7’42+2’48+0’47+12’50+5’07+1’54+6’53   8,5/9     

2004 Decca         Takács                 7’58+2’56+0’42+13’27+5’02+2’17+6’30   8,5/9,5

2006 Chandos     Borodin               6’10+2’54+0’47+14’06+5’09+1’53+7’10   8/9

2007 HMundi      Tokio                    6’17+2’58+0’46+13’38+5’02+1’56+6’34   8,5/9

2011 Aeon           Brentano              7’14+3’05+0’47+14’50+5’58+2’05+7’09   8/8,5

2012 Alpha          Belcea                  7’14+3’09+0’43+13’24+4’47+2’03+6’43   8/9

2017 Naïve          Mosaïques           6’09+3’09+0’41+13’05+5’34+1’40+6’49   7/8,5

2020 HMundi     Casals                  6’45+2’51+0’49+12’20+4’55+1’48+6’25   7,5/9,5

2020 Erato          Ébène                   7’35+3’12+0’49+14’35+5’13+2’25+7’05   8/9

2021 ECM           Danés                   8’08+3’00+0’50+14’47+5’15+2’28+6’38   9/9

2023 Orchid        Sacconi                7’47+2’54+0’52+14’00+5’24+2’12+6’49   7/8,5

2023 Signum       Calidore               6’48+2’54+0’43+13’26+5’01+1’59+6’38   7,5/9

 

Versiones orquestales:

1979 DG/*C Major Bernstein/OFilViena  8’46+3’14+0’54+17’15+6’03+2’45+6’58  10/8,5

1999 DG               Previn/OFilViena  8’53+3’18+0’52+14’47+6’03+2’46+6’53     9/9,5

 

sábado, 10 de agosto de 2024

Richard Strauss: Discografía actualizada (y VIII)

 

RECITALES DE LIEDER

 

34 Lieder

1943 Preisse        Dermota, Konetzni, Poell, Reining, Piltti/R.Strauss   78’14    4-6/4

 

7 Lieder

1962 EMI         Lisa della Casa/Sebastian Peschko        19’40   8-9/7

 

17 Lieder

1964 Eurodisc  Lisa della Casa/Arpád Sándor   41’51   7-8/7

 

…………..

 

15 Lieder

1980 EMI         Montserrat Caballé/Alexis Weissenberg 49’45   8-10/8

 

17 Lieder

1987 EMI         Margaret Price/Wolfgang Sawallisch     48’00   9/9

 

11 Lieder

1987 DG          Brigitte Fassbaender/Irwin Gage           26’30   9-10/9

 

10 Lieder

1990 DG          Barbara Bonney/Geoffrey Parsons        29’40   7-8/9

 

13 Lieder

1991 Decca      Kiri Te Kanawa/Sir Georg Solti 31’18   8-9,5/9

 

7 Lieder

1994 DG          Anne-Sofie von Otter/Bengt Forsberg    20’37   8,5-9,5/9

 

13 Lieder

1994 Capriccio Mitsuko Shirai/Hartmut Höll    72’12   8-10/9

 

24 Lieder

2003 ChampsHill         Felicity Lott/Graham Johnson   72’       8,5/9

 

28 Lieder

2006 HMundi   Jonas Kaufmann/Helmut Deutsch         69’       8/9      

 

23 Lieder

2007 Hyperion  Anne Schwanewilms/Roger Vignoles    66’       8-9/9

 

20 Lieder

2012 Ondine    Soile Isokoski/Marita Viitasalo 63’       8/8

 

18 Lieder

2014 DG          Thomas Hampson/Fritz Rieger  70’20   7-9/9,5

 

24 Lieder

2014 BerlinClas  Christiane Karg/Malcolm Martineau   72’       8-9/9

 

12 Lieder con orquesta

1966, 69 EMI   Elisabeth Schwarzkopf/OSinfRadioBerlín,

OSinfLondres/Szell      41’40   9-10/8

 

6 Lieder con orquesta

1983 Philips     Jessye Norman/OGewandhaus/Masur   19’42   9-10/8,5

 

5 Lieder con orquesta

1987 DG          Montserrat Caballé/ONacionalFrancia/Bernstein 13’49  8-9/8

 

5 Lieder con orquesta

1993 Sony        Karita Mattila/OSinfLondres/Tilson Thomas     17’01   8/9

 

8 Lieder con orquesta

1994 Brilliant   Charlotte Margiono/OFilRadioHolandesa/De Waart 28’19  7/8 

 

5 Lieder con orquesta

1996 RCA        Renée Fleming/OSinfHouston/Eschenbach       18’41   9-10/9

 

6 Lieder con orquesta

1999 DG          Karita Mattila/OFilBerlín/Abbado         26’30   6-8/9

 

5 Lieder con orquesta

1994 RCA        Andreas Schmidt/OSinfRadioBerlín/Cord Garben  35’44  9/9,5

 

11 Lieder con orquesta

2001 Ondine    Soile Isokoski/OSinfRadioBerlín/Janowski        43’       8-9/8,5

 

8 Lieder con orquesta

2005 Hallé       Anne Schwanewilms/OHallé/Mark Elder          30’       9/9

 

16 Lieder con orquesta

2010 Virgin      Diana Damrau/OFilMúnich/Thielemann           45’00   8-9/9

 

Lieder con piano completos

1968-70 EMI       Dietrich Fischer-Dieskau/Gerald Moore (134 lieder) 354’12  9-10/8

1998-99 RCA      Andreas Schmidt, Juliane Banse/Rudolf Jansen        

(153 voz masculina, 18 voz femenina)         499’02  9/9

 

 

OBRAS CORALES

 

An den Baum Daphne, Av137 (1943)

1993 Chandos  Stefan Parkman/CoroRadioNacDanesa/

CoroNiñosCopenhague 13’54   10/9

 

2 Gesänge, op. 34: Der Abend; Hymne  (1897)

1975 Decca      Roger Norrington/CoroSchützLondres              -------+12’14     7,5/7

1993 Chandos  Stefan Parkman/CoroRadioNacionalDanesa       09’40+10’16     9/9

2001 Koch       Robin Gritton/CoroRadioBerlín                        10’57+10’43     9/8

2005 Hänssler   Marcus Creed/SWRVokalensembleStuttgart     12’01+13’30     9/9

2009 Naïve         Laurence Equilbey/CoroCámAccentus,CRadioLatvia11’48+11’24    10/9

 

Deutsche Motette, op. 62 (1913)

1975 Decca      Norrington/CoroSchützLondres                                   20’49   8/7

1993 Chandos  Stefan Parkman/CoroRadioNacionalDanesa                  17’48   9/9

2009 Naïve       Laurence Equilbey/CoroCámAccentus,CRadioLatvia    19’03   10/9

2013 Delphian  Billie Robson/CoroKing’sCollegeLondres                     18’15   8/8

2014 Collins     Stephen Cleobury/BBCSingers,CKing’sCollegeCambridge   19’16   8/8,5

2014 Warner    Eric Ericson/CoroRadio,CCámaraEstocolmo                 19’51   10/9

 

Die Göttin im Putzzimmer, AV120 (1935)

1993 Chandos  Stefan Parkman/CoroCámRadioNacionalDanesa           5’13     9/9

 

Traumlicht, op. 123/2 (1935)

2009 Naïve       Laurence Equilbey/CoroCámAccentus,CRadioLatvia    5’07     10/9

 

18 Coros a cappella

1999 DG          Robin Gritton/CoroRadioBerlín            70’       8-9/8

 

NOTA: no entro de nuevo en las óperas de Strauss: desde diciembre de 2020, en que publiqué aquí cuatro entradas, las novedades han sido pocas y no muy significativas. 

jueves, 8 de agosto de 2024

Richard Strauss: Discografía actualizada (VII)

 

Sonata para violonchelo y piano, op. 6 (1883)

1975 EMI         Rostropovich/Vasso Devetzi                 9’24+7’09+8’59            10/7,5

1992 HMundi   Lluis Claret/Alain Planès                      9’26+8’02+8’20            8,5/8,5

1986 Arts         Peter Wöpke/Sawallisch                       9’42+8’02+8’35            8/8

2005 HMundi   Emmanuelle Bertrand/Pascal Amoyel    9’28+9’16+8’34           8/9,5

2011 Praga       Michal Kanka/Miguel Borges Coelho    9’14+7’36+8’47            8,5/8,5

2020 Sony        Raphaela Gromes/Julian Riem              9’26+7’43+8’12            7,5/9

 

Trío con piano 1 en La M, AV37 (1877)   

1997 Arts         Sawallisch/A.Kandinskaya/S.Hess        4’27+3’51+2’30+4’29   7,5/8

1997 Capriccio Trío Odeon (Hokanson, Guntner, May) 7’10+3’54+2’53+5’00   7/8

2004 Conifer    Trío Piano Mendelssohn                       4’29+4’01+2’32+3’08   7/8

 

Trío con piano 2 en Re M, AV53 (1878)   

1997 Arts         Sawallisch/A.Kandinskaya/S.Hess        5’36+5’07+4’59+7’45   8/8,5

1997 Capriccio Trío Odeon (Hokanson, Guntner, May) 8’22+4’56+4’44+8’30   7,5/8

2004 Conifer    Trío Piano Mendelssohn                       5’34+4’58+3’54+8’05   7/8

           

……………………………………….

 

PIANO

 

5 Piezas op. 3 (1881)

1983 Sony        Glenn Gould                5’44+3’04+10’15+3’28+5’26    9/8

1996 Gega        Ludmil Angelov           6’25+2’55+08’24+3’45+4’27    8,5/8

1996 Arts         Gitti Pirner                   4’45+2’58+07’43+3’42+4’43    7/7      

2024 Mirare      Guillaume Bellom        4’51+4’04+07’27+4’21+5’48    9/8,5

 

Sonata, op. 5 (1881)

1983 Sony        Glenn Gould                9’51+6’38+2’37+7’33   9/8

1996 Gega        Ludmil Angelov           8’27+5’56+2’27+6’53   8,5/8

1996 Arts         Gitti Pirner                   8’56+5’22+2’28+7’12   7,5/7

2024 Mirare      Guillaume Bellom        8’02+5’41+2’51+6’38   9/8,5

 

Stimmungsbilder, op. 9 (1882-84)

1996 Gega        Ludmil Angelov           5’00+4’29+4’00+2’38+4’27      8/8

1996 Arts         Gitti Pirner                   4’28+4’32+3’19+2’15+4’11      7/7

2001 Teldec      Barenboim                   -----+4’03+------+2’19               10/9

2024 Mirare      Guillaume Bellom        4’20+4’03+3’48+3’16+5’44      9/8,5

 

 

LIEDER

 

Alphorn, AV29 (voz, trompa y piano) (1876)

1990 EMI         Murray/Vlatkovic/Tate                         5’05     9/9      

1991 Decca      McLaughlin/Tuckwell/Ashkenazy        5’07     8/9

 

6 Brentano-Lieder, op. 68 (1918)

1993 Sony        Gruberova/OSinfLondres/Tilson Thomas          25’38   7/9

2019 Virgin      Damrau/OFilMúnich/Thielemann                     25’55   9/9      

 

Ophelia-Lieder, op. 67 (1918)

1966 Sony        Schwarzkopf/Glenn Gould        8’10     9/7

 

Cuatro Últimos Lieder (1948)       

1950 Gebbardt    Flagstad/OPhilharmonia/Furtwängler           2’44+4’11+4’59+7’29=19’23         7/2

1953 Decca         Della Casa/OFilViena/Böhm                         3’15+3’57+5’07+5’59=18’18         6/6

1953 EMI            Schwarzkopf/OPhilharm/Ackermann           3’24+4’07+4’27+7’11=19’09         8/6

1966 EMI            Schwarzkopf/OSinfRadioBerlín/Szell          3’46+5’17+5’22+8’20=22’55         10/8

1973 RCA           L.Price/ONewPhilharmonia/Leinsdorf         3’22+4’19+4’37+6’57=19’15         6/7,5

1974 DG              Janowitz/OFilBerlín/Karajan                         4’03+4’49+6’13+7’05=22’10         8/8

1974 EMI            Rothenberger/OSinfLondres/Previn              3’37+4’49+5’14+7’38=21’18         8/8              

1975 Sony           Te Kanawa/OSinfLondresA.Davis                3’10+4’24+5’21+7’45=21’00         8/8

*1977 Decca       Popp/OSinfChicago/Solti                               3’05+4’15+5’20+6’00=18’30               7,5/7,5

1978 Erato          Caballé/OFilEstrasburgo/Lombard                3’50+4’35+5’19+9’16=23’00         7/8

1982 EMI            Popp/OFilLondres/Tennstedt                        3’51+5’16+6’20+8’24=23’51         8/8

1983 Philips        Norman/OGewandhaus/Masur                      3’38+5’21+6’01+9’49=24’49         9/8,5

1985 Sony           Marton/OSinfToronto/A.Davis                     2’56+3’53+4’39+7’18=18’46         6/8

1986 DG              Tomowa-Sintow/OFilBerlín/Karajan           3’22+4’02+5’29+7’06=19’59         8/8,5

1987 EMI            Harper/OSinfLondres/Hickox                       3’32+4’16+4’57+7’21=20’06               7,5/8,5

1987 Chandos     Lott/ORealNacEscocia/N.Järvi                     3’01+4’16+5’27+7’35=20’19         8/8,5

1989 Telarc         Auger/OFilViena/Previn                                3’35+4’42+5’32+8’18=22’07               8,5/8,5

1989 Decca         Norman/OFilBerlín/Levine                           3’19+5’02+5’39+9’10=23’10               8,5/8,5

1991 Decca         Te Kanawa/OFilViena/Solti                          3’15+4’33+4’50+6’17=18’55         8,5/9

1993 Sony           Popp/OSinfLondres/Tilson Thomas             2’57+4’36+5’22+7’11=20’06         7,5/8

1994 Brilliant      Margiono/OFilRadioHolanda/De Waart      3’10+4’50+5’35+8’57=22’32         7/8

1994 DG              Studer/StaatskDresden/Sinopoli                    3’21+4’39+5’12+7’48=20’52               8,5/8,5

1995 EMI            Hendricks/OFiladelfia/Sawallisch                 3’13+4’22+5’04+6’30=19’09         8/8,5

1996 RCA           Fleming/OSinfHouston/Eschenbach             3’45+5’29+5’58+8’45=24’11         10/9

1998 Teldec        Voigt/OFilNuevaYork/Masur                        3’32+4’20+5’12+7’16=20’20         8/8,5

1999 Sony           Eaglen/OSinfLondres/Runnicles                   3’23+4’42+5’19+7’55=21’19         7/8

1999 DG              Mattila/OFilBerlín/Abbado                           3’48+4’48+5’31+8’25=22’32         7,5/9

2002 Ondine       Isokoski/OSinfRadioBerlín/Janowski           3’03+5’00+5’06+7’40=20’49         8/8,5

2007 EMI            Stemme/OCoventGarden/Pappano                3’10+4’42+5’11+7’35=20’38               8,5/8,5

2007 Sony           Harteros/StaatskDresde/Luisi                        3’12+4’34+4’53+7’37=20’16         8/9

2008 Decca         Fleming/OFilMúnich/Thielemann                 3’21+4’56+5’45+7’56=21’58         9/9

2010 BR              Harteros/OSinfRadioBávara/Jansons            3’24+4’39+5’17+8’09=21’29         9/9

2011 BIS              Röschmann/OFilRotterdam/Nézet-S.           3’16+4’34+5’25+7’49=21’19         8/8,5

2014 DG              Netrebko/StaatskBerlin/Barenboim                3’23+4’44+5’40+8’11=21’58               8,5/9,5  

*2015 OpusA      Harteros/StaatskDresde/Thielemann             3’18+4’36+5’32+7’25=20’51         8/9

*2022 DCHall     Nylund/OFilBerlín/Thielemann                                                                               8/8

2023 Sony           Willis-Sorensen/OGewandhaus/Nelsons      3’27+4’58+5’43+8’08=22’16         8,5/9